نمی دانم تا بحال سوار هواپیما شدید یا نه ؟
اگر شدید که حتما این منظره ای رو که می خوام تعریف کنم رو دیدید . اگر نشیدید مگم گوش کنید:
روی زمین هستید هوا ابری یه نمه بارون می یاد همه جا پر از سر و صدا و بوق ماشین و هیا هو - خیابونها شلوغ و پر از ترافیک و دود - جمعیت مردمی که معلوم نیست دوستند یا دشمن موج می زند - دلتان گرفته است - دنبال یک عشق واقعی هستید ولی وقتی یاد گذشته می کنید دلتان می خواهد که اصلاْ عاشق نشوید سفری طولانی در پیش است خسته اید و دلتان می خواهد زودتر به خانه برسید و به رخت خواب بروید . ...
سوار هواپیما شدید پس از دقایقی پرواز می کند ...
از ابرهای سیاه و بارانی و دلگیر عبور می کند و بالاتر می رود ...
خدایا اینجا کجاست !
آسمان آبی است هوا روشن است بارانی نمی بارد خورشید می تابد پائین پایتان دریایی از ابرهای سفید شبیه کف شامپو تا چشم کار میکند دیده میشوند بسیار زیباست احساس می کنی در دنیای دیگر هستی جایی که هیچ چیز نمی خواهد شما را اذیت کند همه جا آرام و بی لرزش است خبری از چاله و چوله خیابونها نیست . دیگه دل آدم نمیگیره احساس می کنی دنیا فقط یه کره زمین نیست به خودت میگی ببین دنیا چقدر بزرگه ! اون وقت یه مشت آدم روی کره زمین به این کوچی جمع شدن و تو سر و کله همدیگه می زنن . به جای اینکارا بلند شین و برین ببینید که اون بالا ها شاید هم اون پائینها (چون زمین گرد) چه خبره دنیا دست کی آخه ! خدایا چقدر تو بزرگی !
